Methodologie latin

Methodologie latin

M? thodologie de la version latine PETRONE, Satiricon, 116 (texte donn? ? l’agreg en 1997 et au capes en 2004) Texte latin : Hoc peracto libenter officio destinatum carpimus iter, ac momento temporis in montem sudantes conscendimus, ex quo haud procul impositum arce sublimi oppidum cernimus. Nec [quid esset] sciebamus errantes, donec a vilico quodam Crotona esse cognovimus, urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam.

Cum deinde diligentius exploraremus qui homines inhabitarent nobile solum, quodve genus negotiationis praecipue probarent post attritas bellis frequentibus opes : « O mi, inquit, hospites, si negotiatores estis, mutate propositum aliudque vitae praesidium quaerite. Sin autem urbanioris notae homines sustinetis semper mentiri, recta ad lucrum curritis. In hac enim urbe non litterarum studia celebrantur, non eloquentia locum habet, non frugalitas sanctique mores laudibus ad fructum perveniunt, sed quoscunque homines in hac urbe videritis, scitote in duas partes esse divisos.

Nam aut captantur aut captant. In hac urbe nemo liberos tollit, quia quisquis suos heredes habet, non ad cenas, non ad spectacula admittitur, sed omnibus prohibetur commodis, inter ignominiosos latitat. Qui vero nec uxores unquam duxerunt nec proximas necessitudines habent, ad summos honores perveniunt, id est soli militares, soli fortissimi atque etiam innocentes habentur. Adibitis, inquit, oppidum tanquam in pestilentia campos,

Désolé, mais les essais complets ne sont disponibles que pour les utilisateurs enregistrés

Choisissez un plan d'adhésion
in quibus nihil aliud est nisi cadavera quae lacerantur, aut corvi qui lacerant.  » I. Rep? rage : A. Verbes 1. Verbes conjugu? s 2.

Verbes ? l’infinitif 3. Participes (/! quand un participe parfait passif est accompagn? d’un auxiliaire, il s’agit d’un ? l? ment d’un temps compos? , toujours au passif) B. Mots outils 1. Conjonctions de coordination 2. Conjonctions de subordination 3. Pronoms relatifs et interrogatifs C. Rep? rer les propositions 1. Subordonn? es [… ] [[… ]] [[[… ]]] 2. Infinitives et ? l’ablatif absolu (… ) Texte apr? s rep? rage (/! il n’est pas exhaustif dans cet exemple ! Un exercice pourrait ? tre de proposer aux ? l? ves de compl? ter ce rep? rage. ): Hoc peracto libenter officio) destinatum carpimus iter, ac momento temporis in montem sudantes conscendimus, ex quo haud procul impositum arce sublimi oppidum cernimus. Nec [quid esset] sciebamus errantes, donec a vilico quodam (Crotona esse) cognovimus, urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam. [[[Cum deinde diligentius exploraremus [[qui homines inhabitarent nobile solum,]] [[quodve genus negotiationis praecipue probarent post attritas bellis frequentibus opes ]]:]]] « O mi, inquit, hospites, si negotiatores estis, mutate propositum aliudque vitae praesidium quaerite.

Sin autem urbanioris notae homines sustinetis semper mentiri, recta ad lucrum curritis. In hac enim urbe non litterarum studia celebrantur, non eloquentia locum habet, non frugalitas sanctique mores laudibus ad fructum perveniunt, sed quoscunque homines in hac urbe videritis, scitote in duas partes esse divisos. Nam aut captantur aut captant. In hac urbe nemo liberos tollit, quia quisquis suos heredes habet, non ad cenas, non ad spectacula admittitur, sed omnibus prohibetur commodis, inter ignominiosos latitat.

Qui vero nec uxores unquam duxerunt nec proximas necessitudines habent, ad summos honores perveniunt, id est soli militares, soli fortissimi atque etiam innocentes habentur. Adibitis, inquit, oppidum tanquam in pestilentia campos, in quibus nihil aliud est nisi cadavera quae lacerantur, aut corvi qui lacerant.  » II. ?tablir les degr? s de subordination (notamment avec les crochets, et si on a le temps, de la mani? re suivante – /! l’exemple ne reprend pas l’int? gralit? du texte) : III.

Traduction par groupes de mots, juxtalin? aire : Hoc officio peracto libenter carpimus iter destinatum ac momento temporis sudantes conscendimus in montem ex quo haud procul cernimus oppidum impositum arce sublimi. Nec errantes sciebamus quid esset donec cognouimus a uilico quodam Crotona esse urbem antiquissimam et aliquando Italiae primam. Cum deinde diligentius exploraremus qui homines inhabitarent nobile solum quodue genus negotiationis praecipue probarent post opes attritas bel1is frequentibus,